بسمه تعالی توقف جنایت ابتکار جدید میخواهد (یادداشت روز) حم حمله ارتش رژیم صهیونیستی به یک مدرسه در شهر غزه و به شهادت رساندن بیش از صد نفر از کودکان که دیروز اتفاق افتاد، بسیار تلخ و تکاندهنده است اما به دلیل «تکراری بودن»، آنطور که باید مورد توجه قرار نگرفته است. رژیم جنایتکار اسرائیل چطور دست به جنایت بیشرمانه میزند؟ برای اینکه گمان باطل میکند که فایده این اقدامات برای آن بسیار بیشتر از هزینههایی است که میپردازد. رژیم غاصب در برابر جنایات عظیمی که انجام میدهد و در بسیاری از موارد بیسابقه است، باید «هزینه نقد» متناسب بپردازد تا از تکرار جنایات اجتناب کند. در این خصوص گفتنیهایی وجود دارد:  1ـ رژیم صهیونیستی در این دوره ده ماهه بیش از چهل هزار نفر از مردم عادی که عمدتاً زنان، کودکان، سالخوردگان و بیماران بودهاند را به شهادت رسانده و نزدیک به یکصد هزار نفر از آنان را مجروح کرده و نزدیک به دو میلیون یعنی حدود 80 درصد از ساکنان غزه را آواره و بیش از 70 درصد منازل را غیرقابل سکونت کرده است. علاوهبر آن در این مدت تمام 35 بیمارستان باریکه غزه را بین 60 تا 100 درصد تخریب نموده و کاملاً پیداست درصدد غیرقابل سکونت کردن غزه است و متأسفانه این اقدامات با همه تندی در میان کشورهای اسلامی واکنش متناسب نداشته و برای متوقف کردن آنها، اقدامات متناسب صورت نمیگیرد و حال آنکه کشورهای اسلامی میتوانند اعلام کنند تهدید نیروهای مدنی و مراکز اجتماعی در غزه با واکنش متقابل مواجه میشود و نشانههایی از این تقابل را بروز دهند.  نسلکشی و اخراج فلسطینیان سیاست شناخته شده اسرائیل میباشد و در نزدیک به یکصد سال اخیر علیه فلسطینیها به اجرا گذاشته شده و سابقه آ

1- رئیسجمهور، پس از مشورت با گروه موسوم به «شورای راهبری دولت چهاردهم» و محافل دیگر، کابینه پیشنهادی خود شامل 19 نفر را برای اخذ رای اعتماد به مجلس معرفی کرد. طبعا نمیشود درباره افراد پیشنهادی قضاوت یکسره کرد. هر کدام از آنها باید جداگانه بر اساس سوابق، کارنامه، برنامه و تناسب تواناییشان با وزارت مورد نظر، مورد ارزیابی قرار بگیرند. رهبر انقلاب چند هفته قبل در دیدار نمایندگان مجلس، با یادآوری موضوع رای اعتماد به کابینه فرمودند: «در این زمینه، هم شما، هم رئیس جمهور منتخب محترم، مسئولیتهای سنگینی دارید. چه کسی میخواهد میداندار این میدان باشد؟ میدان اقتصاد، میدان فرهنگ، میدان فعالیتهای سازندگی، میدان تولید... آن کسی را باید میداندار کرد که امین باشد، صادق باشد، متدین باشد، از بُن دندان به جمهوری اسلامی معتقد باشد. ایمان یک شاخص مهم است. امید به آینده و نگاه مثبت به افق. آنهائی که افق به نظرشان تاریک است -کاری نمیشود کرد- نمیشود به اینها مسئولیت داد. تشرّع و متشرّع بودن. یکی از معیارهای مهم است. اشتهار به پاکدستی، به صداقت، یک معیار است. سابقه سوء نداشته باشند، این یک معیار است. نگرش ملی داشته باشند. یعنی غرق در مسائل جناحی و سیاسی و اینها نشوند، نگاه ملی به کشور داشته باشند... این معیارها باید رعایت بشود. هم رئیسجمهور محترم اینها را رعایت کنند، هم مجلس رعایت کند».  2- معرفی کابینه چهاردهم، با دورههای قبل، اندکی تفاوت داشت. هر چند که در هر دوره، رئیسجمهور منتخب با مشاوران مشورت و کابینه را معرفی میکرد، اما این بار آقای ظریف اعلام کرد «شورای راهبری» و کارگروههای زیر نظر آن تشکیل شده تا برای هر وزارت، چند نفر را پیشنهاد کند. متاسفانه باید گفت ترکیب این شورا

1- همیشه موازی با هر «جنگ سخت»ی، یک «جنگ نرم» و «جنگ روانی» به راه میافتد. فهم این جنگ نرم و روانی که عموما با هدف تغییر در محاسبات حریف، ایجاد خدشه و شکاف در افکار عمومی و متزلزل ساختن آن صورت میگیرد، بینهایت مهم است. اصولا نتیجه جنگهای سخت ارتباط مستقیمی با میزان موفقیتِ این جنگ نرم دارد و رسانهها در این بین، نقشی «تعیینکننده» و «اساسی» دارند. 2- یورگن هابرماس، جامعهشناس و فیلسوف آلمانی اصطلاحی دارد با عنوان Validity Claim که ترجمه فارسی آن میشود «اعتبار ادعا». خلاصه آن به زبان خیلی ساده این میشود که، در هر جامعهای ارزشهای معتبر شدهای وجود دارند که بنا به دلایلی برای مردم «معتبر» شدهاند. در این بین شاید افرادی از آن جامعه هم باشند که اعتقادی به این «ارزش معتبر» نداشته باشند اما چون فضا برایشان مناسب نیست، کاری با آن ندارند و مخالفت علنی هم نمیکنند اما همواره زمینه لازم برای مخالفت علنی را دارند. مثلا «روزه» یا «حجاب» در یک جامعه دینی را در نظر بگیرید. فردی مخالف و دشمن دین با استفاده از تریبون رسانه، اعلام میکند، روزه گرفتن باعث ایجاد سنگ کلیه و بیماری میشود! اصلا نیازی به توضیح علمی هم نمیبیند. با یکسری کلیات ابوالبقا و طی حکمی عمومی و کلی مدعی ضرر داشتن روزه میشود. هابرماس میگوید، اینجا همین یک موضعِ خلاف، به «اعتبار ادعا» خدشه وارد میکند. یعنی آن افرادی که به هر دلیلی مخالف روزه بودند اما فرصت و امکان مخالفت علنی با آن را نداشتند، فرصت را مغتنم شمرده و از سکوت خارج میشوند آن ادعا را میپذیرند و تا بدین ترتیب به آن ارزش و اعتبار، خدشه وارد شود. خدشه وارد شدن به این اعتبارها یعنی، بروز شکاف و شکسته شدن آن انسجام اجتماعی. نظام سلطه تا دلتان بخو

1- با شهادت اسماعیل هنیه اسرائیل و آمریکا باز هم حماقت کردند و نشان دادند که در اوج و نهایت درماندگی قرار دارند و چارهای جز ترور برای حفط ظاهر پوشالی خود ندارند و تایید و تاکید بر این سخن و راهبرد رهبرمعظم انقلاب است که «فلسطین و غزه همچنان اولویت اول دنیاست و فشارها علیه رژیم صهیونیستی باید تشدید شود.»! اما جهاد و مقاومت هم هزینه دارد و هم پاداش! نکته مهم این است که در این جبهه هزینهها و پاداشها یکی است و آن شهادت! خدا بر درجات حضرت امام(ره) بیفزاید که در پاسخ به این اقدامات تروریستی بزدلانه با متانت مقتدرانه میفرمودند: «بکشید ما را، ملت ما بیدارتر میشود!» و اکنون این بیداری بیشتر ملتهای منطقه و ایجاد آمادگی برای تشدید مقاومت علیه رژیم صهیونیستی و حمایت افکارعمومی از سلاح مقاومت اولین دستاورد شهادت هنیه خواهد بود. ملت ایران برای رسیدن به اهداف والای خود کم هزینه نداده و کم پاداش و دستاورد نیز نداشته است، و در مقابل هر هزینهای، پاداشی بزرگتر بهدست آورده است. لذا آزادی قدس نیز مثل هر دستاورد و پیروزی دیگری که تاکنون محقق شده، خون میخواهد، و خون شهید اسماعیل هنیه همچون خون شهید سلیمانی اراده و عزم جبهه مقاومت را بیشتر خواهد کرد. شهادت اسماعیل هنیه بعد از شهادت فرزندان و نوههایش پر معناست، بخصوص که یکی از فرزندان اسماعیل هنیه پس از شهادت پدرش با صلابت گفت: «خون پدرم از خون کوچکترین طفل فلسطینی رنگینتر نیست» و این همان سخن مادران و پدران فلسطینی است که «حسبناالله و نعم الوکیل»!. اسماعیل هنیه در سخنرانی نماز بر پیکر شهید سلیمانی در تهران سه بار تکرار کرده بود: « شهید القدس،  شهید القدس، شهید القدس» و حالا خود « شهید القدس» شد!.  2-خون اسماعیل هنیه در تهران

1- شاید رئیسجمهور محترم کشورمان با خواندن این وجیزه ابرو در هم بکشند و نگارنده را ملامت کنند که این نوشته را چرا نوشتهای؟! ولی آنچه در این مختصر آمده است به وضوح نشان میدهد که از سر دلسوزی و خیرخواهی برای جناب ایشان و با انگیزه موفقیت دولتی است که درپی تشکیل آن هستند. ماجرا پیچیده نیست و در دو کلمه خلاصه شده است و آن این که، دیدگاه و بینش و منش بسیاری از اطرافیان و مخصوصاً تصمیمگیرندگانی که در کنار ایشان به صف شدهاند، با دیدگاه و بینش جناب پزشکیان که بارها به صراحت اعلام کردهاند نه فقط متفاوت بلکه در برخی از مبانی و اصول، متناقض است. این تناقض اگر به میدان عمل برسد -که متاسفانه در مواردی اینگونه بوده است- میتواند دولت رئیسجمهور محترم را با دشواری و ناکامی روبهرو کند. 2- در صداقت رئیسجمهور محترم تردیدی نیست و از این روی انتظار آن است مشاوران و کسانی را که ماموریت بررسی و گزینش اعضای کابینه را به آنها واگذار کردهاند با دیدگاه و نظراتی که جناب پزشکیان درباره ویژگیها و خصوصیات اعضای کابینه خویش اعلام فرمودهاند همخوان و همسو باشند ولی متاسفانه در پارهای از موارد اینگونه نبوده و نیست و در پارهای از موارد کسانی انتخاب شده و یا در آستانه انتخاب قرار دارند که دیدگاه و سوابق و کارنامه برخی از آنها با دیدگاه اعلام شده رئیسجمهور محترم فاصلهای یکصد و هشتاد درجهای دارد! و اما، از آنجا که به صداقت رئیسجمهور محترم باور داریم، علت انتخاب گزینههای یاد شده را فقط میتوان ناشی از بیاطلاعی جناب پزشکیان از سوابق و کارنامه آنها دانست. این مشکل با مروری -هرچند گذرا- بر سوابق گزینههای معرفی شده و یا استعلام از مراکز و دستگاههای ذیربط، قابل حل است و تصور میشود که رئیسج

بسمه تعالی: مهمان عزیز ما (یادداشت میهمان) «إذا غاب سیدٌ مِن ds) «إذا غاب سیدٌ مِنّا، قام منّا سیدٌ آخر. وقتی بزرگی از بین ما برود، بزرگی دیگر از ما قیام میکند.» این سخن، ترجمان کلام امیرالمؤمنین است که به آن مؤمنیم و از بس آن را آزمودهایم که شکی در آن نیست. ما به برکت انقلاب اسلامی، شاهد معجزات بزرگ بوده و بیش از پیروان انبیا که درود خدا و خوبان نثارشان، دست خدا را در نجات خود دیدهایم که چگونه از میان امواج کوه پیکری که سر به کشتی میکوبند نجات یافتهایم. بارها در بنبستهای تحمیلی، شکافته شدن دریای مصائب و عبور به سلامت را تجربه کرده و دشمنان غرقه در مشکلات را به تماشا نشستهایم. بارها و بارها جوشیدن چشمههای فرصت از دل تهدیدها را نظارهگر بوده و به یقین رسیدهایم. ما مقلدان خمینی و خامنهای با تمام وجود فهمیدهایم که گر نگهدار من آن است که من میدانم، میتواند یوسف را در میان بنیاسرائیل زنده نگه دارد. «بارش سنگ ای برادر کوهمان کرد» در مورد انقلاب اسلامی است که ما را آبدیده کرده و شکستناپذیر. ما را رشد داد و سرهامان را به فلک سایید و دستمان را به آسمان رساند و چشممان را به شگفتیهای خلقت خیره کرد و زبانمان را به نطق با ملائک گشود. «آوینی» بیا برای دلهای تنگمان دوباره بگو که «ما یافتیم آنچه را که دیگران نیافتند. ما همه افقهای معنوی انسانیت را در شهدا تجربه کردیم، ما ایثار را دیدیم که چگونه تمثل مییابد، عشق را هم، امید را هم، شجاعت را هم، عزت را هم، ما دیدیم که چگونه کرامات انسانی در عرصه مبارزه به فعلیت می رسند، ما فرشتگان را دیدیم که چهسان عروج و نزول دارند، ما عرش را دیدیم، ما زمزمه جویبارهای بهشت را شنیدیم، از مائدههای

1-خودِ مسئولین دولت روحانی میگفتند«وزرای دولت یازدهم و دوازدهم در طول 4سال، شاید یک بار فرصت دیدار با روحانی را داشتند، معاونان و استانداران که هیچ»!، و وزیر مستعفی آموزش و پرورش روحانی میگوید«به منِ وزیرِ دولت 20 دقیقه هم وقت نداد تا درباره رتبهبندی معلمان با او صحبت کنم و من بعد از این رفتار توهینآمیز استعفایم را نوشتم»! همان زمان نمایندگان از جمله نماینده زاهدان در مجلس نیز میگفتند«رئیسجمهور وقتی به نمایندگان برای ارائه مشکلات حوزههای انتخابیهشان نمیدهد»!. این یعنی رئیسجمهور کانالیزه! روحانی خودش، خودش را کانالیزه کرد و با زیر کولر نشستن از پشت عینک دودی مردم را نگاه کردن، این مدل فرنگی و غربی را پیاده کرد. حال در دولت چهاردهم میخواهند رئیسجمهور منتخب را نیز کانالیزه کنند! نکته مهمتر اینکه در دولت روحانی وزرا نه تنها امکان ارتباط و گفت وگو با رئیسجمهور را نداشتند بلکه مسلوبالاختیار هم بودند و یک تیم چند نفره در ریاست جمهوری به وزرا میگفتند که چه بکنند و چه نکنند و وزرای مربوطه توان به کارگیری تواناییهای خود و نظرات علمی کارشناسان خود را نداشتند و نتیجه همان ناکارآمدی با انباشت مشکلات و عملکرد فضاحتبار و فاجعه بار دولت روحانی شد که همه شاهد آن بودند. لذا اینکه پس از انتخابات شاهد قطع ارتباط رئیسجمهور منتخب با مردم و لغو جلسه مطبوعاتی و رسانهای ایشان و بیان دیدگاههای دولت چهاردهم از زبان اطرافیانش بودیم، همان مدلی است که در آمریکا به آن میگویند «رئیسجمهور سایه»(shadow president)!.یعنی دولت در سایه به رئیسجمهور میگوید چه وقت چه بگوید و چه وقت چه نگوید و یک نوشته جلو او میگذارند تا بخواند. چیزی که متاسفانه در تبلیغات انتخاباتی و بعد از آن شاهد

  *با سرویس خارجی- پهپادی که از یمن به پرواز درآمد و پس از طی 2600 کیلومتر سحرگاه روز جمعه (29 تیر) در تلآویو منفجر و به کشته شدن یک اسرائیلی و مجروح شدن تعدادی صهیونیست منجر شد، صهیونیستها را به بهت فرو برده است و شکافهای داخلی این رژیم را نیز عمیقتر کرده است. این هم چیز عجیبی نیست، چرا که حمله پهپادی یمنیها، نفوذپذیری و آسیبپذیر بودن آسمان فلسطین اشغالی را بیش از اقدامات حزبالله لبنان و مقاومت عراق نشان داد، زیرا بیش از 2600 کیلومتر را تا عمق تلآویو طی کرد بدون اینکه مورد شناسایی قرار گیرد. حالا «نحمیا اشترسلر»، تحلیلگر اقتصادی، در مقالهای با عنوان «بیبی از حوثیها هم میترسد» نوشت کشتی جنگی که «جو بایدن» رئیسجمهور آمریکا برای مقابله با حوثیها به دریای سرخ اعزام کرد آسیب واقعی به یمنیها نزد و جهان فورا فهمید که اسرائیل ضعیف است. ترس نتانیاهو و پاسخ ندادن وی و واگذار کردن این مسئله به آمریکاییها و انگلیسیها برای حمایت از اسرائیل، تلآویو را به یک «بچه کتک خورده در خاورمیانه» که با حلقهای از آتش احاطه شده است، تبدیل کرده است. نویسنده افزوده است که یمنیها هم ضعف نتانیاهو را فهمیدند و 200 موشک و پهپاد را ظرف 9 ماه گذشته به سمت اسرائیل شلیک کردند و برای فلج کردن کشتیرانی و ممانعت از ورود کشتیها به بندر ایلات به کشتیها در دریای سرخ حمله کردند و موفق هم شدند. حمله یمن به تلآویو دلیل موثقی برای این مسئله است که «سیاست بزدلانه مهار» که توسط نتانیاهو در پیش گرفته شده است، درباره یمنیها موفق نشد. همچنین درباره حماس، حزبالله یا ایران نیز این سیاست موفق نبود. وی به مجهز بودن حزبالله لبنان به 130 هزار موشک و شکست نتانیاهو در ماموریت اصلی خود علیه ایران نیز

290 روزی میشود که جنگی بزرگ در غزه آغاز شده و در این مدت نیز انواع رکوردهاست که در این سرزمین اشغالی یکی پس از دیگری جا به جا میشوند. رکورد قساوت، رکورد جنایت، رکورد کودککشی، رکورد سکوتهای شرمآور، رکورد شجاعت، رکورد تحقیرشدگی  صهیونیستها و رکورد بالاترین تلفات جنگی و... بدون اغراق، صهیونیستها هیچ جنایتی نیست که در این باریکه مرتکب نشده باشند، و آمریکاییها نیز هیچ حمایتی نبوده که از این رژیم نکرده باشند. جنگ حالا در غزه فرسایشی شده و توجهات نیز بیشتر، به جبهه شمال و جایی که حزبالله در حال نبرد است و همینطور به یمن معطوف است. این جبههها با هم در ارتباطند و هر رویدادی در هر یک از آنها، روی دیگری به شدت تاثیرگذار است. اینجا قصد داریم، به 3 مسئله اصلیِ امروز جنگ یعنی، «مذاکرات آتشبس»، «تاثیر انتخابات آمریکا بر این جنگ» و «احتمال وقوع جنگی گسترده بین رژیم صهیونیستی و لبنان» بپردازیم. چقدر احتمال آتشبس وجود دارد؟ در صورت پیروزی ترامپ در انتخابات آمریکا، وضعیت این جنگ به چه سمتی خواهد رفت و سؤال آخر: آیا حزبالله لبنان و رژیم اسرائیل وارد جنگ فراگیری که گفته میشود میتواند تمام منطقه را درگیر کند، میشود؟ بخش قابل توجهی از شهرکنشینان، ادامه جنگ را نمیخواهند. آنها دلایل معقولی هم برای این خواستهشان دارند. تلفات و خسارات سنگین و بیسابقهای که بر آنها تحمیل شده، دهها اسیری که آزاده نشده یا کشته شدهاند، خسارتهای اقتصادی و فشارهای روانی سهمگینی که بر جامعه صهیونیستی آوار شده و...همه و همه،  صهیونیستها را به این نتیجه رسانده که باید جنگ را تمام کرده و آتشبس کنند. این تفکر، فقط در میان شهرکنشینان نیست. دو روز پیش کارشناسان شبکه «الجزیره» یعنی ژنرال «فایز